Biografia:
Zespół The Boomtown Rats powstał w 1975 roku w… kuchni mieszkania Garry’ego Robertsa w irlandzkim mieście Dun Laoghaire. To
właśnie Roberts został pierwszym wokalistą grupy, dopiero później ograniczył się do gry na gitarze, ustępując miejsca przy
mikrofonie Bobowi Geldofowi (ur. 5 X 1954, właśc. Robert Frederick Zenon Geldof), już wtedy dość znanej-jako korespondent
pisma „Melody Maker”-postaci w muzycznym światku (inna znana mi wersja mówi, że współpracował z magazynem wydawanym w
kanadyjskim Vancouver). Pozostałymi członkami formacji zostali: Johnnie Fingers (klawisze), Gerry Cott (gitara), Pierre
Briquette (bas) i Simon Crowe (perkusja). Nazwa kapeli została zaczerpnięta z autobiografii folkowego muzyka Woody'ego
Guthrie pt. "Bound For Glory".
Na początku koncertowej działalności Boomtown Rats zwracali na siebie uwagę ciekawymi interpretacjami przebojów rhytm'n'
bluesa oraz ekscentrycznymi pomysłami (m.in. wymyślili dla swych fanów specjalny "szczurzy" taniec). Podczas jednego z
występów zauważył ich Nigel Grainge z londyńskich Ensign Records. Z podpisaniem kontraktu łączyła się przeprowadzka do
Londynu w X 1976, jednak rockmani nie byli w stanie przyzwyczaić się do życia w wielkim mieście i niebawem zamieszkali w
miejscowości Chessington. Jak napisano na okładce płyty z ich największymi przebojami: "w sławnym miejscowym zoo był większy
porządek niż w ich domu" :) Latem 1977 The Boomtown Rats odbyli swoją pierwszą trasę po Wlk. Brytanii, występując m.in. u
boku Tom Petty & The Heartbreakers. W sierpniu tego roku wydany został pierwszy singiel zespołu pt. "Lookin' After No. 1",
uważany za pierwszy utwór szeroko pojętego new wave umieszczony w playliście BBC. Wkrótce potem formacja otrzymała
zaproszenie do programu Top Of The Pops.
We wrześniu 1977 ukazał się premierowy, eponimiczny, longplay grupy. Zawierał on zróżnicowany materiał, nawiązujący do
punka, r'n'b, jak i standardowego popu. Został on uznany przez Capitol Radio najlepszym albumem roku, zaś Boomtown Rats-
najbardziej obiecującym zespołem. Już w czerwcu 1978 ukazała się ich kolejna, bardziej profesjonalna płyta pt. "A Tonic For
The Troops". Przyniosła ona przeboje: "Like Clockwork", a przede wszystkim zgryźliwy protest song "Rat Trap", pierwszy utwór
zespołu (i całej brytyjskiej "nowej fali", który trafił na pierwsze miejsce brytyjskiej listy przebojów. W styczniu 1979
Columbia Records wypuściły amerykańską edycję krążka, zawierającą również nagrania "Joey's On The Street Again" z debiutu. W
tym samym czasie Geldof i Fingers promowali album, objeżdżając w ciągu 33 dni 32 stacje radiowe w Wlk. Brytanii.
Największy przebój zespołu-"I Don't Like Mondays", który jako jedyny zaistniał w amerykańskich notowaniach, zaś na Wyspach
sprzedał się w nakładzie ponad miliona egzemplarzy i został uznany Singlem Roku w plebiscycie British Pop and Rock Awards,
zainspirowany był tragedią w amerykańskiej szkole w San Diego. Tytułowym zdaniem uczennica Brenda Spencer tłumaczyła fakt
zastrzelenia dwóch osób i ranienia kilkunastu koleżanek. Co ciekawe ten przejmujący utwór pierwotnie miał być utrzymany w
stylu reggae, zaś w Irlandii obowiązywał zakaz jego rozpowszechniania-Boomtown Rats jako zespół punkowy nie byli mile
widziany przez cenzurę. Hit znalazł się na trzeciej płycie grupy, uznawanej za jedną z najlepszych, pt. "The Fine Art Of
Surfacing" (X 1979), wraz z m.in. innym wysoko notowanym singlem-"Somebody Is Looking For You".
Rok 1980 przyniósł światowe tournee The Boomtown Rats, a 1981-nowy krążek pt. "Mondo Bongo", zawierający ślady reggae i
soulu. To z niego pochodzi "Banana Republic"-ostatnia piosenka zespołu, która trafiła do brytyjskiego Top 10. Kolejny-"V Deep"
z 1982 również był efektem współpracy z producentem Tonym Viscontim. Jego premiera zbiegła się z aktorskim debiutem Geldofa
w filmie "The Wall" opartym na albumie Pink Floyd pod tym samym tytułem. Komercyjna porażka spowodowała odłożenie na rok
wydania płyty "In The Long Grass", która okazała się ostatnim wspólnym dokonaniem The Boomtown Rats. Geldof był już w tym
czasie pochłonięty działalnością charytatywną na rzecz głodujących w Afryce, której kulminacją było nagranie singla "Do They
Know It's Christmas?" oraz koncerty Live Aid. W nagrodę za te inicjatywy Bob Geldof otrzymał od królowej Elżbiety II tytuł
szlachecki.
Linki:
www.scaruffi.com
www.sing365.com
www.mp3.com/the-boomtown-rats/
www.srodka.pl
Skomentuj artykul na forum!:
|
