Biografia:
Rok 1987 obfitował w debiuty nastoletnich artystek. Na listy przebojów trafiły wówczas Tiffany, Vanessa Paradis, Mandy Smith i bohaterka niniejszej biografii - Debbie Gibson.
Deborah Ann Marie Gibson przyszła na świat w ostatnim dniu sierpnia 1970 r. w Brooklynie (Nowy Jork). Dorastała na Long Island. Mając 5 lat wspólnie ze starszymi siostrami Karen i Michele (młodsza Denise była jeszcze za mała) rozpoczęła sceniczne występy - grając m.in. na pianinie - w Community Theatre w takich przedstawieniach jak "A Christmas Carol", "Annie" oraz "Mickey Mouse and Friends". Mniej więcej w tym samym czasie skomponowała swój pierwszy utwór. W wieku 6 lat wygrała konkurs muzyczny, grając na fortepianie kompozycję "Dla Elizy". Dwa lata później - będąc członkiem dziecięcego chóru - występowała w Metropolitan Opera House w Nowym Jorku (przedstawienia "Hansel und Gretel", "La Boheme", "Le Rossignol") towarzysząc na scenie m.in. Placido Domingo. W wieku 12 lat była już młodziutką ale profesjonalną aktorką znaną na Broadwayu. Mało kto wie, ale w 1984 wystąpiła w epizodycznej roli w filmie "Ghostbusters".
Po dwóch kolejnych latach dowiedział się o niej cały rynek muzyczny. Podpisała kontrakt z wytwórnią Atlantic Records i zarejestrowała samodzielnie napisane i skomponowane utwory na swoją debiutancką płytę długogrającą zatytułowaną "Out Of The Blue". Jej pierwszy singel ukazał się w lutym 1987 r. (ale już w grudniu 1986 r. ukazała się 12-calowa wersja tego singla), a znalazła się na nim kompozycja "Only In My Dreams", która powstała w zarysie prawie cztery lata wcześniej. Kolejnymi przebojami z tego samego dużego krążka wydanego w sierpniu były "Shake Your Love" opublikowane jesienią tego samego roku oraz trzy utwory z 1988 r. - "Out Of The Blue", "Foolish Beat" i "Staying Together". W przypadku "Foolish Beat" należy zwrócić uwagę na fakt, że piosenka ta dotarła w maju 1988 r. na szczyt Listy Przebojów Tygodnika Billboard, zostając wówczas jej pierwszym, ale nie ostatnim "numerem jeden" za oceanem. Dzięki wspomnianej piosence Debbie została okrzyknięta wówczas "najmłodszą artystką, która kiedykolwiek napisała, skomponowała, wyprodukowała i wykonała największy amerykański przebój tygodnia". Rok 1989 potwierdził talent artystki, która ponownie pokonała wszystkich rywali spoglądając na nich z najwyższej pozycji Amerykańskiej Listy Przebojów dzięki piosence "Lost In Your Eyes". W tym samym roku ukazały się jeszcze za oceanem single "Electric Youth" oraz "No More Rhyme", a także koncertowe 60-minutowe video "Live in Concert - The Out of the Blue Tour" oraz drugi longplay wokalistki zatytułowany podobnie jak jeden z singli - "Electric Youth". Zarówno pierwsza jak i druga płyta długogrająca otrzymały status potrójnej platyny w USA. Oba krążki bardzo dobrze sprzedawały się w Japonii, Kanadzie, Malezji, Singapurze, Wielkiej Brytanii, Hong Kongu oraz na Tajwanie i Filipinach Jeszcze w tym samym 1989 r. artystka odebrała dwa wyróżnienia New York Music Awards - w kategorii "Debut Artist Of The Year" oraz "Debut Album Of The Year". Rok później Debbie Gibson trzykrotnie stawała na podium podczas odbierania New York Music Awards. Było to w kategoriach "Artist Of The Year", "Best Pop Female Vocalist" oraz za utwór "Lost In Your Eyes" okrzyknięty przebojem roku. Zdobyła także American Songwriter Awards jako "Rock Producer of The Year". Była też wówczas nominowana do American Music Awards w kategorii "Best Pop Female Vocalist". W tym samym roku jesienią ukazał się fonogram "Anything Is Possible" promowany małą płytką o identycznym tytule. I prawdę mówiąc było to chyba ostatnie osiągnięcie Debbie warte odnotowania, jeżeli chodzi o jej wysokie lokaty na listach przebojów. Nie pomogło nawet zaproszenie do współpracy Lamona Doziera i plotki o potencjalnym duecie z samym Glenem Medeirosem.
W latach następnych dyskografia artystki powiększała się o kolejne wydawnictwa fonograficzne. Nie przyniosły one jednak tak wielkich hitów jak te z przełomu lat 80. i 90. Może dlatego, że Debbie wydoroślała, zaczęła podpisywać się jako Deborah oraz postanowiła chyba zmienić krąg swoich odbiorców. W styczniu 1993 r. pojawił się LP "Body Mind Soul" (na wyspach japońskich wzbogacony o "Eyes of The Child"). W lipcu 1995 "Think With Your Heart" uznawany przez jej fanów za najlepszy w karierze (japońska edycja płyty zawierała dwa nagrania bonusowe - "You Know Me" oraz "Call Yourself A Lover") przepełniony nastrojowymi balladami nagranymi przy akompaniamencie orkiestry i z wokalistką przygrywającą na pianinie. W grudniu 1996 nakładem wytwórni Espiritu Records pojawiła się "Deborah" (w Japonii ze zmienionym tytułem "Moonchild"), która trafiła na amerykańskie półki sklepowe w dwóch wersjach. Ta pierwsza zawierała nowy remiks "Only In My Dreams98", a ta druga - dwie dodatkowe piosenki pochodzące z "Funny Girl". Golden Egg Records opublikowała ostatnią typowo popową płytę piosenkarki zatytułowaną "MYOB" czyli Mind Your Own Business. Niespodzianką na tej płycie jest duet z Tonym Orlando i wykonanie coveru przeboju "Knock Three Times". Warto zwrócić uwagę, na fakt, że obie wymienione wcześniej wytwórnie to własne rodzinne przedsięwzięcia Debbie. Spełnieniem muzycznych marzeń wokalistki było wydanie jesienią 2003 r. płyty "Colored Lights - The Broadway Album" zawierającego 13 utworów - głównie musicalowych m.in. z obrazów "Gipsy", "The Boy From Oz", "Cabaret", "Les Miserables" i "Rags". Trzeba też w tym miejscu wspomnieć o dwóch składankach największych przebojów Debbie Gibson. "Greates Hits" ukazało się we wrześniu 1995 r. i zawierało 12-14 nagrań (w zależności od miejsca wydania) podsumowujących cztery pierwsze płyty artystki, "Lost In Your Eyes (And Other Hits)" ujrzało światło dzienne cztery lata później w październiku.
W 1992 r. po wydaniu trzeciego LP "Anything Is Possible" Deborah Gibson zapragnęła udowodnić prawdziwość tego tytułu i postanowiła powrócić na deski teatralne. Come back się udał - jeszcze w tym samym roku wzięła udział w broadwayowskim spektaklu "Les Miserables" wcielając się w postać Eponine. Następnie w londyńskim West Endzie przez dziewięć miesięcy występowała w roli Sandy w musicalu "Grease"(lata 1993-1994). Zarówno z tym widowiskiem w wersji amerykańskiej jak i z kolejnym - "Funny Girl" odbyła kilkumiesięczne tournee po Stanach Zjednoczonych (okres 1995-1996). W późniejszym okresie przyszły propozycje zagrania m.in. Belle w "Beauty And The Beast"(lata 1997-1997), Gypsy Rose Lee w "Mama Rose" (1998 r.), Velmy Kelly w "Chicago" (rok 2002 i 2003 z przerwami) oraz Sally Bowles w "Kabarecie" (2003 r.) oraz Marty w "Company" (2004 r.). Żadna z nich nie została przez Deborah odrzucona. Co więcej - artystka zrealizowała kolejne swoje marzenie i sama została kompozytorem i autorem tekstów do własnego musicalu zatytułowanego "Skirts". Wystąpiła też w filmach "My Girlfriend's Boyfriend" z 1999 r. oraz "My Ex-Girlfriend's Wedding Reception" z 2001 r.
Pisała i współprodukowała materiał muzyczny dla takich artystów jak Chris Cuevas, Ana, The Party czy też Jobeth Taylor. Wystąpiła też gościnnie w piosence "I Wanna Destroy You" na albumie Circle Jerks.
Linki:
www.deborah-gibson.com
deborah-gibson.net
deb.org
www.angelfire.com/pop2/deborahgibson
Skomentuj artykul na forum!:
|
