Biografia:
Brytyjska grupa dance-popowa, grająca też Hi-NRG i New Wave, założona w
Liverpoolu w 1980 roku. Pierwszymi członkami byli frontman Peter Jozeppi
Burns (ur.05.08.1959-Port Sunlight) oraz klawiszowiec Marty Healey. Burns
był wcześniej członkiem Mystery Girls, by po trzech latach przejść do
rockowego zespołu "Nightmares in Wax". Oprócz Healey’a dodał jeszcze
gitarzystę Mitcha, basistę Sue Jamesa i perkusistę Joe Muskera.
Zadebiutowali wyprodukowana przez Ian Broundie piosenka "I'm Falling".
Kolejna była "Number Eleven", ale kiedy wydawało się, ze grupa zaczyna się
piąć do góry nadeszła fala New Romantic i zepchnęła muzyków do podziemia.
Niedoceniany Burns zmienił skład zatrudniając późniejszego członka "The
Mission" i „The Sisters of Mercy”- gitarzystę Wayne'a Husseya i basistę
Mike’a Percy 'ego . W ten sposób Dead or Alive stało się prawdziwa grupa
dance'ową i po serii niezłych piosenek ("It’s been hours now", "The
Stranger") podpisało kontrakt z dużą wytwórnią Epic.
W 1983 wydano kolejna serie singli "Misty Circles" i "What I Want".
Niestety, w 1984 od zespołu odszedł Hussey. Dead or Alive, tym razem w
składzie: Pete Burns (wokal), Mike Percy (gitara basowa), klawiszowiec Tim
Lever i perkusista Steve Coy nagrało swój pierwszy naprawdę duży przebój -
cover KC and the Sunshine Band - "That's the Way (I Like It)", który
uplasował się tuż za pierwszą dwudziestką w Wielkiej Brytanii. Pierwszy
długogrający krążek grupy również spodobał się publiczności, ale tak
naprawdę drzwi do wrót sławy otworzył przebój wyprodukowany przez team Stock
Aitken i Waterman w 1984, którym była piosenka "You Spin Me Round (Like a
Record)". Z miejsca zajęła zresztą numery pierwsze list przebojów w różnych
krajach Europy. Po niej przyszła pora na drugi album Youthquake, który
powtórzył sukces singla dzięki piosenkom "Lover Come Back to Me", "In Too
Deep" i "My Heart Goes Bang".
Lata 1986-87 to wydanie dwóch kolejnych albumów (kolejno: Mad, Bad &
Dangerous To Know, potem Rip It Up), które nie zdołały powtórzyć sukcesu
‘Youthquake’, ale ostatecznie o dalszych losach Dead or Alive zadecydował
album Nude (nagrany w 1988 roku samodzielnie przez zespół, już bez pomocy
Stock Aitken Waterman), który przyniósł grupie wielką sławę w Japonii, ale
pozbawił ją popularności w Europie.
W 1989 roku od grupy odchodzą Tim Lever i Mike Percy.
Następny krążek DoA ‘Fan The Flame pt.1’ powstał w roku 1990, został wydany
tylko w Japonii. Utwory z tego albumu różnią się brzmieniem od starszych
krążków, a przy ich tworzeniu zaproszono do współpracy Tracy Ackerman (która
również ma swój wkład w album ‘Nude’). Planowane było też wydanie części
drugiej ‘Fan The Flame’, ale niestety, nie doszło do realizacji tego
przedsięwzięcia.
Grupa ucichła na pewien okres czasu, po czym w roku 1994 doszło do swoistego
‘zmartwychwstania’ zespołu przez nagranie singla ‘Sex Drive’ (Glam przy
współpracy Pete’a Burnsa) i coveru Davida Bowie ‘Rebel Rebel’. W 1995
roku wypuszczono album Nukleopatra, który w przeciwieństwie do swojego
poprzednika, był wydany w wielu krajach, ale nie w tym samym czasie, a więc:
w USA (1998), Japonii (1995), Południowej Afryce (1996), Australii (1996),
Singapurze (1996) i Francji (1997). W 1996 roku do grupy dołączyli
klawiszowcy Jason Alburey i Deana, z czego Jason zadomowił się w zespole,
jak
na razie, na stałe.
Potem nadeszła pora na albumy Fragile i Unbreakable: The Fragile Remixes
(znów wydane tylko w Japonii), na końcu zaś, w 2003 roku, wydano składankę
najlepszych utworów Dead or Alive od początków istnienia.
Album ‘Evolution: The Hits’ wydano niejako w trzech odmianach:
1)"Evolution : The Hits" (standartowe wydanie jednopłytowe)
2) “Evolution: The Hits”: Limited Edition - seria limitowana (wydanie
dwupłytowe)
3) "Evolution : The Videos" DVD
Linki:
http://www.geocities.com/carlo_doa/
http://home.planet.nl/~lange477/dutchdeadoralive/start/startframeset.html
http://www.deadoralive.net/
Skomentuj artykul na forum!:
|
